Column – Afgelopen 10 december hees wethouder Chris Boer de mensenrechtenvlag in Purmerend.
Een plechtig moment, zo plechtig dat zelfs de duiven op het stadhuis even hun beck hielden. De vlag moest duidelijk maken dat Purmerend mensenrechten respecteert. Wat een opluchting! Ik begon me net af te vragen of we zonder die vlag nog wisten dat we elkaar niet mochten negeren, discrimineren of in elkaar meppen.
Maar goed, er hangt nu dus een vlag. Gelukkig maar, want artikel 1 van de grondwet is zó 1848. Wie leest er tegenwoordig nog wetten? Mensenrechten? Liever in kleurige polyester uitgevoerd, dat snapt de burger tenminste.
Bonte lappen
Het enige probleem: Purmerend begint inmiddels te lijken op een estafette voor bonte lappen. De regenboogvlag, de vredesvlag, de dag-van-de-linkshandige-hamster-vlag en de vlag van neem-vandaag-de-fiets-dag. We hebben ze allemaal. Onze masten maken overuren. Straks moet de gemeente een fulltime vlaggen-coördinator aannemen, met een speciaal vlaggenprotocol, vlaggenleasing en een calamiteitenplan voor wanneer er per ongeluk twee identiteiten tegelijk gevierd moeten worden.
En dan onze jongste bediende, wethouder. Ach, Chris Boer. Hij staat daar zo fier achter het touwtje, alsof hij de vlag persoonlijk heeft geborduurd tijdens een retraite in de Himalaya. De man wil gewoon niets missen. Niet een borrel, niet een fotomoment, niet een kans om te laten zien dat hij aanwezig is. Alles voor de kijkcijfers.
Chris Boer vlag
Nieuw aan het vlaggen firmament De Chris Boer-vlag. In blauw: de kleur van bestuurlijke betrouwbaarheid. In wit: de onschuld van de verkiezingskoorts. In rood: nou ja, dat vult u zelf maar in. Misschien de kleur van het potloodje, maart 2026. Eigenlijk moeten we deze vlag ook maar hijsen. Gewoon: bovenop het dak van het Stadhuis wapperend naast de rest, maar dan wel groter.
Maar nee Houtje, foei, dat mag je niet zeggen! Wethouder Boer is natuurlijk volledig wars van electorale bijbedoelingen. Helemaal puik, helemaal zuiver en strak in het pak hijst alleen maar vlaggen omdat het móét van het morele kompas dat hij op batterijen in zijn binnenzak draagt.
Accepteer
Ondertussen denk ik: accepteer mensen zoals ze zijn, laat de mast eens een dagje rusten en plant een boom als je zo graag iets wilt laten zien. Die wappert vanzelf in de wind, kost minder polyester en maakt nog zuurstof ook.
Maar goed, de vlag hangt. Purmerend is weer gered. En ik? Ik kijk ernaar en denk: jongens… we gaan nog eens een keer een vlag hijsen om te vieren dat we geen vlag meer hijsen.
Vandaag is het Stadhuis overigens paars gekleurd. Dit is een uiting van, ‘wees vooral jezelf.’
Hou vol hé,
Houtje.