PURMEREND – Een alleenstaande moeder uit Purmerend trekt publiekelijk aan de bel over de situatie van haar vijfjarige zoon met autisme. Als er niets verandert, verliest hij op 17 juli zijn huidige dagbesteding en dreigt hij zonder passende opvang of begeleiding thuis te komen zitten.
De moeder, Renske Moes , heeft daarom een open brief gestuurd aan het college van burgemeester en wethouders, het Jeugdloket en de gemeenteraad van Purmerend. Daarin vraagt zij aandacht voor de situatie van haar zoon en stelt zij de vraag wie verantwoordelijkheid neemt wanneer er over enkele weken nog steeds geen oplossing is gevonden.
Intensief
Volgens Renske is de problematiek al lange tijd bekend bij de gemeente. Sinds april 2025 zou zij herhaaldelijk hebben aangegeven dat haar zoon intensieve ondersteuning nodig heeft en dat zijn huidige voorziening op termijn zou stoppen.
Haar zoon is non-verbaal en kan niet zelfstandig aangeven wat hij voelt of nodig heeft. Ook bij dagelijkse handelingen zoals eten, drinken en persoonlijke verzorging heeft hij voortdurende begeleiding nodig. Zonder passende ondersteuning kan hij volgens zijn moeder niet deelnemen aan activiteiten die voor veel leeftijdsgenoten vanzelfsprekend zijn.
De moeder zegt tijdens gesprekken met betrokken instanties steeds opnieuw dezelfde boodschap te horen. Er zijn tekorten aan personeel, onvoldoende capaciteit en lange wachtlijsten voor gespecialiseerde voorzieningen. Die wachtlijsten lopen volgens haar soms op tot twee of zelfs drie jaar.
Voor ouders die afhankelijk zijn van jeugdhulp voelt dat als een uitzichtloze situatie. Zeker wanneer een bestaande voorziening afloopt en een alternatief ontbreekt. “Mijn zoon heeft geen passende dagbesteding, geen logeeropvang en geen structurele begeleiding geregeld voor de periode vanaf 17 juli,” schrijft zij in haar brief.
Uniek
Volgens haar is de situatie niet uniek. Zij spreekt inmiddels ook andere ouders die vastlopen in procedures, wachtlijsten en complexe regelgeving. De kern van haar boodschap is dat de ontwikkeling van een kind niet kan wachten op organisatorische oplossingen. Iedere maand zonder passende ondersteuning betekent volgens haar verloren tijd voor een kind dat juist in deze levensfase belangrijke vaardigheden moet ontwikkelen.
Waar andere kinderen spelen, leren en zich ontwikkelen, dreigt haar zoon straks thuis te zitten. Niet omdat er geen hulpvraag is, maar omdat passende hulp niet beschikbaar lijkt. Dat roept volgens haar fundamentele vragen op over de manier waarop de jeugdzorg is georganiseerd. “Waarom moeten kwetsbare kinderen de gevolgen dragen van personeelstekorten en capaciteitsproblemen?” vraagt zij zich af.
Met haar open brief vraagt Renske de gemeente Purmerend om duidelijkheid. Wat gebeurt er op 17 juli wanneer de huidige dagbesteding stopt? Wie neemt verantwoordelijkheid voor de zorg van haar zoon? En welke oplossing ligt er klaar om te voorkomen dat hij thuis komt te zitten? Het zijn vragen die niet alleen haar gezin raken, maar ook een bredere discussie blootleggen over de druk op de jeugdzorg en de gevolgen daarvan voor gezinnen die afhankelijk zijn van specialistische ondersteuning. Voor Renske gaat het uiteindelijk niet over regels, budgetten of procedures.
Wanhoop
Het gaat over haar zoon, Rico Behm. Een vijfjarige jongen die zelf niet kan uitleggen wat hij nodig heeft. “Ik deel dit niet uit boosheid, maar uit wanhoop,” schrijft zij. “Mijn zoon heeft hulp nodig en op dit moment lijkt niemand verantwoordelijkheid te nemen voor wat er na 17 juli gebeurt.” Of er voor die datum alsnog een oplossing komt, is op dit moment nog onduidelijk.
Reageren op dit artikel is mogelijk door het invullen van de onderstaande bon.
