PURMEREND – Een potje Wordfeud of waanzinnige verkeersborden verwarring.
Wie de laatste tijd door Purmerend rijdt, waant zich niet langer in een stad, maar in een openluchtmuseum voor verkeersborden. Niet dat dat op zichzelf verkeerd is, duidelijkheid op de weg is immers belangrijk. Maar wat hier gaande is, heeft weinig meer met duidelijkheid te maken en alles met een vorm van collectieve bordengekte die zelfs de meest geduldige automobilist tot wanhoop drijft.
Neem een willekeurige kruising. Vroeger stond daar een stopbord, misschien een pijl, en dat was het. Tegenwoordig is zo’n kruispunt een soort visuele woordpuzzel geworden. Linksaf? Rechtsaf? Omleiding? Werk in uitvoering? Let op: drempel. Let op: fietsers. Let op: mogelijk loslopende eenden met een identiteitscrisis. De bestuurder die nog begrijpt wat er bedoeld wordt, verdient eigenlijk een certificaat snellezen.
Verwarring
Het gevolg laat zich raden: verwarring. Niet een beetje, maar structureel. Bestuurders remmen plotseling af om een bord te lezen dat alweer vervangen wordt door drie andere met aanvullende informatie. Het is alsof u midden in een gesprek zit en er voortdurend drie mensen doorheen praten. U hoort alles, maar begrijpt er niets van.
En dan hebben we het nog niet eens over de omleidingen. Want ja, Purmerend wordt momenteel grondig aangepakt. Wegen open, wegen dicht, wegen half open, wegen die doen alsof ze open zijn maar u uiteindelijk toch weer terug sturen naar waar u vandaan kwam. Een simpel ritje naar de supermarkt is veranderd in een logistieke uitdaging die doet denken aan een militaire operatie met ongekende hoge brandstof kosten.
Portomonnee
Dat heeft niet alleen gevolgen voor de gemoedstoestand van de bestuurder, maar ook voor de portemonnee. Met de huidige brandstofprijzen is elke extra kilometer er één te veel. Waar u vroeger in vijf minuten bij de winkel was, doet u er nu vijftien over. En dat is als u geluk heeft en niet per ongeluk een omleiding volgt die u via de halve stad weer terugbrengt naar uw eigen straat.
Maar het meest bijzondere fenomeen in deze borden-tsunami is misschien wel de creatieve invulling van de wegbeheerder. Die lijkt namelijk niet alleen verantwoordelijk voor verkeer, maar ook voor het weerbericht. Op de brug bij de Churchilllaan, over de Wheermolen, staat een bord dat waarschuwt voor mogelijke gladheid.
Krokussen
Op zich een nuttige waarschuwing, als het januari is en het vriest dat het kraakt. Maar wanneer de krokussen vrolijk uit de grond schieten en de zon zich al uitbundig laat zien, krijgt zo’n bord een bijna filosofische lading. Mogelijk glad. Altijd. Overal. In het leven, in de liefde, en blijkbaar ook op een zonnige lentedag in Purmerend.
Het roept de vraag op: voor wie zijn deze borden eigenlijk bedoeld? Voor de weggebruiker, of voor de jurist die later moet vaststellen dat “er wel degelijk gewaarschuwd was”? Want ergens lijkt het erop dat de angst om iets níet te melden groter is geworden dan de behoefte om iets begrijpelijk te maken.
Bord-blindheid
En dat brengt ons bij een ander probleem: bord-blindheid. Wanneer u wordt overspoeld met informatie, gaat u automatisch selecteren. Of beter gezegd: negeren. De bestuurder die dagelijks langs dezelfde overdaad rijdt, ziet op een gegeven moment niets meer. En precies dát is het moment waarop een écht belangrijk bord over het hoofd wordt gezien.
Ironisch genoeg bereikt de overvloed aan waarschuwingen daarmee het tegenovergestelde effect. In plaats van meer veiligheid, ontstaat er juist meer risico. Niet omdat mensen roekelozer worden, maar omdat ze simpelweg murw zijn geslagen door de constante stroom aan visuele prikkels.
Mag wat kosten
En het wrange is. Al die visuele herrie is nog betaalbaar ook. Voor een paar euro per dag zet je al zo’n geel bord neer. Drie euro, vijf euro, zeven-en-een-halve als je echt wilt uitpakken. Voor de prijs van een kop koffie koop je in Purmerend tegenwoordig collectieve verwarring. Zet er honderd neer en je hebt voor een paar honderd euro per dag een complete verkeerspsychose opgetuigd.
Natuurlijk, er komen nog kosten bij voor plaatsing en plannen, maar het principe blijft even simpel als pijnlijk. Hoe goedkoper het bord, hoe duurder de chaos. En dus groeit het bos van geel aluminium vrolijk door, terwijl de weggebruiker zich afvraagt of hij nog onderweg is naar de supermarkt of per ongeluk is ingeschreven voor een puzzeltocht met benzinetoeslag.
Intelligentie
Het kan anders. Minder borden, duidelijker keuzes, en vooral: vertrouwen in de intelligentie van de weggebruiker. Niet elke denkbare situatie hoeft vooraf te worden dichtgetimmerd met een aluminium gele plaat met reflecterende sticker.
Tot die tijd rest ons weinig anders dan ons aan te passen. Rustig blijven, diep ademhalen en accepteren dat een ritje door Purmerend tegenwoordig meer weg heeft van een puzzeltocht dan van een verplaatsing van A naar B.
Gladheid
En mocht u onderweg een bord tegenkomen dat waarschuwt voor mogelijke gladheid terwijl u in uw korte mouwen rijdt, weet dan: u bent niet gek. U bevindt zich gewoon in Purmerend. Welkom in de verkeersborden-tsunami.
Reageren? Redactie@Brocamedia.nl