ILPENDAM – Terwijl elders in Nederland de kermis steeds vaker draait om harde muziek, beveiliging en commercie.
liet Ilpendam zondag zien dat een dorp ook op een andere manier feest kan vieren. Op Eerste Pinksterdag veranderde het kermisterrein aan De Noord in een ontmoetingsplek waar sport, gezelligheid en saamhorigheid samenkwamen tijdens de jaarlijkse Ronde van Ilpendam.

Al vroeg in de ochtend kwamen de eerste deelnemers het terrein op. Sommigen strak in wieler- en loopkleding, anderen met wandelschoenen of hardloopschoenen onder de arm. Kinderen holden tussen de attracties door terwijl vrijwilligers koffie schonken en de laatste voorbereidingen troffen. Het dorp ademde activiteit.

Deelnemers konden kiezen uit verschillende onderdelen. Er waren wandel- en hardlooproutes, fietstochten, wielrenroutes, maar ook een skeelertocht. Voor recreanten stonden kortere afstanden klaar, terwijl fanatieke sporters zich konden wagen aan langere routes door het Noord-Hollandse landschap. Zelfs voor basisschoolleerlingen was een speciale kinderloop georganiseerd.

Ook het team van loopcoach Jeroen Kuyper was enthousiast aanwezig tijdens het evenement. De groep had zich de afgelopen periode intensief voorbereid en verscheen zichtbaar gemotiveerd aan de start. Na een stevige trainingsperiode leverden de deelnemers een knappe prestatie op de 15 kilometer loopafstand.

Langs de route was goed zichtbaar dat niet alleen conditie, maar ook onderlinge motivatie en saamhorigheid een belangrijke rol speelden binnen het team. De sportieve inzet van de groep trok regelmatig positieve reacties van andere deelnemers en bezoekers langs het parcours.

Wat opvalt aan Ilpendam is dat het evenement nergens geforceerd aanvoelt. Geen grootstedelijke drukte, geen massaal spektakel met hekken en controleposten, maar gewoon een dorp dat samen iets neerzet. Vrijwilligers regelen het verkeer, bewoners helpen mee op het plein en ondernemers dragen hun steentje bij met sponsoring, eten, drinken en prijzen voor activiteiten. Juist daardoor behoudt het evenement een menselijke schaal.

De routes voerden deelnemers langs het karakteristieke Waterlandse landschap. Rechte polderwegen, slootjes, graslanden en kleine lintdorpen vormden het decor van een dag waarop bewegen centraal stond. Voor veel deelnemers gaat het daarbij allang niet meer alleen om sportieve prestaties. Het is een jaarlijkse traditie geworden. Een dag waarop families samenkomen, buren elkaar spreken en kinderen meemaken hoe een klein dorp groot kan zijn in organisatie en sfeer.

Op het kermisplein was ondertussen volop activiteit. Muziek klonk over het terrein terwijl bezoekers genoten van een drankje of een broodje. Voor kinderen waren er speciale activiteiten en vermaak op het plein georganiseerd. Ook dat onderstreepte het karakter van de dag: niet alleen gericht op sporters, maar op het hele dorp.

Bijzonder is dat de organisatie volledig draait op vrijwilligers. Mensen die weken, soms maanden bezig zijn met vergunningen, routes, inschrijvingen, bevoorrading en veiligheid. Juist in een tijd waarin steeds meer verenigingen moeite hebben om vrijwilligers te vinden, laat Ilpendam zien dat betrokkenheid nog steeds bestaat. Misschien juist omdat het dorpelijk karakter hier nog overeind staat.

Eerdere edities lieten al zien hoeveel werk achter het evenement schuilgaat. Vrijwilligers sjouwen met tenten, regelen stempelposten, vullen jerrycans met water en bouwen het terrein op terwijl het dorp langzaam wakker wordt. Maar uiteindelijk draait het niet om perfectie. Het draait om samen iets organiseren waar jong en oud plezier aan beleeft.

Opvallend is bovendien dat de Ronde van Ilpendam niet alleen deelnemers uit het dorp trekt. Ook uit omliggende plaatsen weten sporters en recreanten het evenement inmiddels te vinden. Toch blijft het gevoel van een echte dorpsdag overeind. Dat is misschien wel de grootste kracht van Ilpendam: groeien zonder het eigen gezicht te verliezen.

Waar veel evenementen tegenwoordig vooral draaien om consumptie, laat Ilpendam zien dat ontmoeting nog steeds centraal kan staan. Mensen praten met elkaar, kinderen spelen buiten en sport wordt gebruikt als middel om verbinding te creëren. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar is het allang niet meer.

In een maatschappij waarin individualisering steeds sterker zichtbaar wordt, voelen dit soort dagen bijna ouderwets aan. En misschien is dat precies waarom mensen er zo graag komen. Even geen schermen, haast of digitale afstand, maar gewoon samen op een plein in een Noord-Hollands dorp.

Tegen de middag stroomde het terrein voller en voller. Wandelaars kwamen terug van hun route, wielrenners dronken wat na afloop en kinderen verzamelden zich opnieuw rond de attracties. Hier en daar werd gelachen om vermoeide benen of sterke verhalen onderweg. De combinatie van sport en kermis bleek opnieuw een formule die werkt.

Ilpendam bewees zondag dat een klein dorp nog altijd groot kan zijn in saamhorigheid. Niet met enorme podia of landelijke bekendheid, maar met iets dat tegenwoordig zeldzamer begint te worden: echte betrokkenheid van mensen voor hun eigen gemeenschap.
Reageren? Vul de onderstaande bon in. Uw identiteit blijft bij ons en is gewaarborgd.