Roelfsema begint in zijn jeugdjaren met het ontwikkelen van een niet te stoppen liefde voor het tekenen. Geholpen door leraren en een oom ontwikkelt hij zich tot een aankomend tekenaar.<\/p>\n
Hij weet nog heel goed hoe een tekenleraar hem vertelde dat tekenpapier altijd twee zijde heeft. E\u00e9n waar de tekening staat en \u00e9\u00e9n waar nog niets is. Dus bij een tekort aan papier was het een kwestie van het velletje papier omdraaien en verder gaan.<\/p>\n
Een oom die bij een boekbinderij werkte voorzag de jonge kunstenaar van interessante boeken en heel veel tekenpapier. Trots als hij was ontwikkelde Roelfsema zich gestaag. Later ging hij naar het middelbare onderwijs en verdiepte zijn kennis en kunde.<\/p>\n
Zijn hogere technische school bracht hem dichter bij het architecten vak. Na met succes zijn schooltijd te hebben afgerond ging hij aan het werk als architect bij het bekende bureau van Cees Dam. Daar ontwikkelde hij de liefde voor het interieur en het ontwerpen hiervan.<\/p>\n
Na een aantal dankbare jaren start Ronald zijn eigen bureau. Daardoor komt hij meer en meer in contact met de schilderkunst. Door zijn werkzaamheden is hij vaak aangewezen op snelle maar nauwkeurig schetsen. Later wordt daar kleur aan toegevoegd. \u201cHet moet er wel aantrekkelijk uitzien\u201d, zegt hij met een glimlach en pretoogjes.<\/p>\n
Door het steeds vaker moeten vertrouwen op zijn techniek. Blijft hij zich tegelijkertijd ook ontwikkelen. Kleur, licht en donker, maar ook perspectief het moet allemaal kloppen. Tevreden is hij niet snel. Het tegenwoordige schilderij gaat de deur niet uit als er iets aan ontbreekt.<\/p>\n
Na verloop van tijd gaat Roelfsema naar de Rietveld academie. Daar doet hij naast zijn drukke baan een avondopleiding. Dat is ook het moment dat hij verliefd wordt op de kunstzinnige kant van het tekenen en schilderen.<\/p>\n
De tekst gaat verder onder de video.<\/em><\/p>\n