Dat betekent bestuurlijk: \u201cu bent hier niet meer welkom\u201d, tenzij u iets mankeert. De gewone inwoner mag zijn stad voortaan alleen nog van een afstandje bewonderen. Wie toch naar binnen wil, moet: strompelen, piepen of beschikken over offici\u00eble papieren waaruit blijkt dat lopen geen hobby maar een straf is.<\/p>\n
Ondernemers staan inmiddels collectief te huilen in hun leegstaande winkels. Brandstof handelaren in de Beemster zien de bui al hangen en trekken de rolluiken alvast naar beneden . De brillenman in de stad roept, \u201cdit is het einde van een familiebedrijf.\u201d \u00a0Omzetten kelderen, kassasystemen zijn in rouwstand en het enige wat nog binnenkomt zijn herinneringen aan vroeger en brieven van de Belasting.<\/p>\n
Internetwinkels daarentegen draaien als een tierelier. Die leveren alles aan huis, inclusief de illusie dat je nog deelneemt aan de samenleving. Dagjesmensen. Die zoeven via de A7 langs Purmerend, kijken nog \u00e9\u00e9n keer naar het centrum, zien een bord met 27 verboden en denken,\u00a0\u201claat maar<\/em>. Gas erop, wegwezen.\u201d<\/p>\n In de stad zelf heerst een sfeer van permanente verdenking en achterdocht. Achter elke lantaarnpaal of hoge stoep ligt een handhaver in camouflagekleding op zijn bolle buikje. Bonnenboekje tussen de tanden en een potlood achter het rechteroor, net als ik vroeger.<\/p>\n Hij ruikt angst. Ziet paniek en hoort een sleutelbos rinkelen op ruim honderd meter afstand. E\u00e9n verkeerde beweging en je mag financieel bloeden voor het klimaat, de leefbaarheid en het morele gelijk van het college.<\/p>\n De drukte moet zich verplaatsen naar de eigen voordeur, zo is het plan. Winkelen doe je online, ontmoeten via een app en leven binnenshuis. De straat is decor geworden. Mooie stenen, lege stoelen en heel veel triest-beleid.<\/p>\n De auto is ondertussen gedegradeerd tot het meest waardeloze bezit sinds de videorecorder. Je betaalt wegenbelasting, verzekering, onderhoud hem en parkeert op een plek waar je nooit komt.<\/p>\n Maar wacht. Houtje zou Houtje niet zijn als er geen lichtpuntje was. Want elke absurde maatregel schept kansen. De mindervalide mens is de nieuwe elite. Zij mogen namelijk w\u00e9l overal komen. Autovrije zones? Geen probleem. Verboden in te rijden? Lachwekkend. Dus hup: Kamer van Koophandel, inschrijven en ondernemen maar.<\/p>\n Daar ontstaat een compleet nieuwe dienstensector. De\u00a0Beperkte Mobiele Alleskunner<\/em>. Parkeren bij de Expert aan de Westerstraat, volkomen legaal. Wasmachines en koelkasten inladen en door naar de eerste klant.<\/p>\n Onderweg nemen we oma mee, want die moet naar de kapper. Daarna door naar nummer 23 met een shoarmarol en een vergeten oplader. En wat dacht u van een elektrisch gemotoriseerde hondenuitlaat service. Effici\u00ebnt. Sociaal. Volledig beleidsproof.<\/p>\n Zo krijgen we de stad weer in beweging. Niet dankzij gezond verstand, maar dankzij uitzonderingen. Niet door visie, maar door mazen in de regels waar je met een scootmobiel moeiteloos doorheen rijdt. De stad leeft weer op, maar dan wel op doktersverklaring.<\/p>\n En wij? Wij kijken toe. Vanaf de rand. Vanaf de ringweg. Met de auto die we niet mogen gebruiken en het gevoel dat beleid tegenwoordig belangrijker is dan mensen. Maar ach, het is allemaal voor een goed doel. Welke precies, dat weet niemand meer. Maar het stond vast prachtig in een wollig verwoord coalitieakkoord.<\/p>\n Houtje,<\/p>\n Hou vol h\u00e9…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Paniek<\/h4>\n
Lichtpuntje<\/h4>\n
Kapper<\/h4>\n
Beleid<\/h4>\n